**** 

به من :

در این شهر سیاه ، ماشین­های سیاه برای چشم­های سیاه بوق می­زنند .

در این شهر سیاه ، آدمک­های سیاه چشم­های سیاه را زود فراموش می­کنند .

در این شهر سیاه ، من از سیاه شدن در کنار این آدمک­ها می­ترسم .

                                                                      من می­ترسم . . .

                                                                                می­ترسم  . . .

****

به تو  :

دلم برای این شهر می­سوزد . . .

شهر سیاهی که در آن ماشین­های سیاه برای چشم­های سیاه

                                                                                بوق می­زنند . . .

دلم برای تو می­سوزد

                             تویی که در معشوق

                                                  فقط رنگ چشم­هایش را می­بینی . . .

دلم برای خودم می­سوزد ،

                                  منی که در این شهر با هزاران « تو »

                                                                         زندگی می­کنم . . .

****

به . . .

تو قلبت سیاهه مثل شب . من از سیاهی می­ترسم . نکنه یه وقت قلب من رو

با این دستات سیاه کنی . . .

اگه قلب من سیاه بشه اون وقت من چیکار کنم ؟

هان ؟ تو بگو . . .

می­دونی ، باید قلبم رو بندازم دور .

اون وقت من بی قلب ، توی این شهر سیاه چه­جوری زندگی کنم ؟ اصلا ً زنده می­مونم ؟

هان ؟ چرا ساکتی ؟ یه چیزی بگو . . .

وای . . .

تو سیاهی ، جلو نیا ، تو رو خدا ، دیگه نیا . . .

ببین ، دستام ، تو رو خدا ببین ، دستام دارن سیاه میشن  . . .

تو رو خدا نیا ، دستام دارن سیاه میشن . . .

                                                                   دستام . /

                                                                                 نقطه .

پ.ن  : داشتم دفترهای دبیرستانم رو ورق میزدم گوشه یکی از دفترها چیزی نوشته بودم که هیچ خاطره ای ازش ندارم :

 هیچ اگر سایه پذیرد ، من همان سایه هیچم . . .