نه برگزیده­ عاشق که برگزیده یک عشق !

                 و همان نامی که در کودکی بر تو نهاده بودند ،

                                     همان نامی بود که من نیز بر تو نهادم !

                                                    همان تویی که « می­شناختمت »!!!

سرنوشت : دریا من رو صدا زد و رفتم شمال ….

میگن در اولین روز آشناییم با دریا 40 روز بیشتر نداشتم ! حالا که دقیقاً 190 تا 40 روز از عمرم می­گذره ، اولین روز آشنایی رو فراموش کردم ولی خود ِ دریا رو فراموش نکردم که !!!!

امسال دقیقاً مثل پارسال بود ، دریا من رو صدا زد و من رفتم شمال ! دقیقاً مثل پارسال فقط با این تفاوت که پارسال face to face  با دریا حرف می­­زدم ولی امسال از راه دور . چون دریا زندونی شده بود !!! ( قابل توجه دوستان : این یک نماد نیست ، توضیح زیاد داره  ولی مهم نیست !)

فقط پژواک صدای دریا بود که باد برام می­آورد که : بی­معرفت شدی ، سعدان ! . . .

تو دلم گفتم : آره  بی­معرفت شدم ، دعا کن « معرفت » پیدا کنم !

سفر این دفعه ، سفر به کودکی ، به بازی­های کودکی همراه هم­بازی­های کودکی بود و سوغاتش هم خراشیدگی و ضرب­دیدگی دست و پیچ­خوردگی پا بود !!!!

خیلی دلم می­خواست همه حرفای دریا رو  بنویسم . رو به روش نشستم و نگاهش کردم . انقدر نگاه کردم که کاغذ شد سپید ِ سپید  ! چون در کودکی حرفی برای « نوشتن » نبود . . .

پانوشت ۱ : پارسال هم همین موقع بیماری بود و دل درد و سِرُم و بعد شمال . امسال هم همین­طور !  چی کار دارم می­کنم من ؟! مثل اینکه چون کره زمین دور خودش می­چرخه ، من هم اتفاقات رو دور می­زنم !!! ولی از حق نگذریم ، امسال حالم خیلی بهتر از پارسال بود !

پانوشت ۲ : حالم خوبه ولی سردرگم­ام ، نگرانم . نگران دوستانم . کمترین روابط انسانی ( ! ) رو دوستی می­دونم حتی اگه مجازی باشه . همیشه نگران دوستانم­ام چه حقیقی و چه مجازی . در عین حال می­خوام نسبت به همشون بی تفاوت باشم . همین باعث سردرگمیه .

حالم خوبه ولی سردرگم­ام . . .

پانوشت ۳ : نادر ابراهیمی بعد از تحمل درد و رنج بیماری طولانی تبدیل شد به مرحوم نادر ابراهیمی . . .

خدا به خانواده گرامیش خصوصاً همسر محترمش صبر عنایت کنه .

حیف شد ، تازه « یک عاشقانه آرام » رو شروع کرده بودم . . .